خوش آمدید

جستجو

تبلیغات





مطالب مهم پایان ترم مدنی 7

     

     

     

     

    1-     مشخص نمائیدقبض در عقد هبه شرط صحت است یا شرط تحقق؟      

     در م 798 ق.م. :«هبه واقع نمی شود مگربا قبول وقبض متهب، اعم از اینکه مباشر قبض ،خود متهب باشد  یا وکیل او وقبض بدون اذن واهب اثری ندارد .»  

       در مدنی 3 خوانده ایم که:  

     عقود  رضایی عقودی هستند که صرفا با ایجاب وقبول منعقد می شوند وهیچ شرط دیگری ندارند و 

     عقود تشریفاتی عقودی هستند که علاوه بر ایجاب و قبول نیاز به قبض هم دارند مانند وقف وهبه

    2-    آیا عقد هبه عقد عینی است یا خیر ؟  

     بلی زیرا  عقد هبه از عقودی است که به وسیله ی قبض عین موهوبه باید در اختیار متهب قرار بگیرد وقبض شرط صحت آن است  وبدون قبض، عقدی واقع نشده است . عقود عینی  عبارتند از ؛ عقد هبه/عقد رهن/ عقد بیع صرف/ عقد حق انتفاع وعقد وقف  . در بعضی از عقود دیگر مانند جعاله ووصیت تملیکی  نیز قبض لازم است لکن شرط لزوم است نه شرط صحت . که البته با قبض ،عقد ش لازم می شود واز جایز ی خارج میگردد  لکن در عقد هبه قبض شرط صحت است وبدون آن عقدی تحقق نیافته است .

    3-   عقود تشریفاتی  را توضیح دهید : 

      عقودی هستند که برای انجام صحیح آن ها نیاز به رعایت تشریفات  در دفاتر اسناد رسمی است مثلا  هبه یا سلم زمین ویا سایر املاک نیاز به ثبت واقعه و معامله در دفتر  املاک است یا زادواج وطلاق به ترتیب عقد وایقاع میباشند وتشریفات آن باید رعایت گردد.

    4-    هبه ی دین ومنفعت صحیح است یا خیر مستندا تحلیل نمائید :  

       در عقد هبه که از عقود تشریفاتی است  دین ومنفعت داریم   زیرا با مستفاد از ماده 795ق.م.عین موهوبه عبارت از مالی است که از واهب به متهب منتقل می شود واین مال می تواند دین ومنفعت باشد . 

    درهبه  ی دین، انتقال حق به وجود می آیدو ابتدا مالکیت فی الذمه ایجاد و متهب که همان بدهکار است مالک دین میشود

     درهبه ی منفعت نیز عین باید در اختیار متهب قرار بگیرد 

    برای اینکه قبض نیز اتفاق بیفتد؛ واهب یا طلبکار ضمن عقد هبه به متهب یا بدهکاروکالت میدهد تا مال را از طرف او قبض نماید  .         

    5-    چه تفاوتی از لحاظ آثار بین عقودی که امانت در آنها جنبه ی اصلی است با عقودی که امانت جنبه ی فرعی است وجود دارد؟

    آثار اساسی عقود امانی دو موضوع زیر است   :                                                                    

     1- استرداد مال 

     2- حفظ ونگهداری مال 

      دربعضی از عقودامانت جنبه اصلی عقد است مانند ودیعه که موضوع عقد حفاظت ونگهداری است در فقه  گفته می شود  به  محض اقرار مستودع به تحویل مال، از او پذیرفته میشود مگر خلافش ثابت شود وبار اثباتی بر دوش طرف مقابل است .                                            

      ولی بعضی عقود هستند که امانت جنبه فرعی عقد است مانند اجاره، وثیقه وامثالهم. باید برای تحویل دلیل بیاورد والا از او پذیرفته نیست وبار اثباتی بر عهده مدعی است  

    6-    درضمن عقد ودیعه که یک عقد رایگان است می توان برای مستودع اجرتی تعیین نمود ؟

    دونظر وجود دارد:     

     نظریه ی اول: اینکه کمترین دستمزد به نفع مستودع عقد ودیعه را به اجاره کار وخدمات یعنی عقد شرکت بدل می سازد لکن هنگامی که برای مستودع دست مزدی شرط شده باشد مسئولیت اوبا شدت بیشتری ارزیابی می شود ومخالفان این نظر از آن نتیجه می گیرند که ودیعه میتواند با دستمزد باشد                                                                                                                                                                                          نظریه دوم : که با اقبال بخش بزرگی از دکترین مواجه است؛ شرط دستمزد به  نفع مستودع ،لزوما عقد ودیعه را به عقد اجاره کار وخدمات مبدل نمی سازد  وودیعه میتواند بی آنکه اصالت خود را از دست بدهد با دستمزد باشد  زیرا اصالت عقد ودیعه از موضوع آن ،نه از نتیجه یمالی آن منبعث می شود.

    7-    تعهدات مودع،وکیل ، مستودع را نام ببرید :                                                                                                                                                                                                                         تعهدات وکیل عبارتست از :  

     1-تعهدات ناشی از توافق وکیل وموکل؛ (ایفاء تعهد/ پیروی ومتابعت از قانون ومفاد وکالتنامه/ رعایت مصلحت موکل ومهارت در ایفاء تعهد /تقدیم حساب دوران وکالت واسترداد اموال موکل ) 

    2-تعهدات ناشی از ماهیت امانی رابطه وکیل وموکل {1-تعهد وکیل به انجام مورد وکالت 2- تعهد وکیل به رعایت مصلحت موکل 3- تعهد وکیل به حفظ اسرار موکل 4- تعهد وکیل  به تقدیم حساب دوران وکالت واسترداد اموال واسناد موکل     

    تعهدات مودع عبارتست از

      1-پذیرفتن مال امانی در صورت فسخ عقد  

      2- پرداخت هزینه ی نگهداری     

     تعهدات مستودع عبارتست از :  

       1-حفاظت از مال امانتی 

    2-عدم استفاده از مال امانی

       3-رد عین مال امانی   

       4- ضمانت امین در صورتی است که مال توسط او یا ورثه ی او تلف شود یا اینکه در نگهداری مال تعدی وتفریط کند   

      5- رد مال به مالک واقعی

    8-تفاوت عاریه با مالکیت منافع ،حق انتفاع، اذن در انتفاع وقرض را بیان کنید :  

     درعقد ودیعه مستودع حق استفاده از مال را  ندارد ولی درعقد عاریه عقدی معیر مال خودرا دراختیار دیگری قرارمی دهد تا از آن استفاده مجانی کند

     درعقد ودیعه  مستودع فقط ازآن نگهداری می کند وید او  امانی است  ولی در عاریه برای استفاده مجانی مستعیر است   وید مستعیر امانی است 

     عاریه اصل مال از ملکیت صاحب آن خارج نمی شود، وچنانچه در دست مستعیر  بدون تعدی وتفریط تلف شود به جز طلا ونقره ضامن نیست  مگرشرط شود 

     عاریه تملیک منفعت است  لیکن پس از استفاده باید اصل مال را به مالکش برگرداند  

     در عقد قرض بر خلاف عاریه وودیعه، مال به محض قبض قرض گیرنده، ایجادمالکیت  می کند ودر موعدی مشخص باید مثل آنرا بدهد و مقترض میتواند هرنوع تصرفی را درآن انجام دهد  

      موضوع قرض اعم از عاریه است 

     در قرض برخلاف عاریه ودیعه  ید مقترض امانی نیست  زیرا امانتی وجود ندارد .

    9-اهلیت را درهمه عقود توضیح دهید :                                                                                                                                                                                                                              اهلیت بطور مطلق عبارتست از توانایی قانونی شخص برای دارا شدن یا اجرای حق ، 

     توانایی قانونی برای دارا شدن حق رااهلیت تمتع می نامند  که زنده بودن شرط تام آن است 

    توانایی قانونی برای اجرای حق ،اهلیت استیفاء نام دارد که برای آن عقل ،بلوغ ورشد لازمست ودرعدم آنها ولی یا قیم دخالت می نماید 

      اهلیت در عقد عاریه : در تملکات بلا عوض مانند هبه وعاریه و... سفیه و صغیر ممیز می توانند ،طرف عقد قرار بگیرند ونیازی به قبول ولی یا قیم ندارد                                                                                                                                                                                                                                                                                                          لکن در موردعقد عاریه به جهت تعهدی که در حفظ مال ایجاد می کند و مستعیر صغیر ممیز یا سفیه باید پاسخگو باشد نمی توان بدون اجازه ی ولی یاقیم در حوزه تملکات بلاعوض قرار بگیرد مانند اینکه مال شخصی صغیرممیز وسفیه را به خودش نمی دهند  پس چگونه است  تسلیم مال دیگران بصورت عاریه به او.                                                                                                                                                                                                                                                   م636 ق.م.  :« عاریه دهنده علاوه بر اهلیت باید مالک  منفعت مالی باشد که عاریه می دهد، اگر چه مالک عین نباشد .» یعنی مستاجر میتواند مستاجره را به عاریه بدهد

     م1215ق.م.:«هرگاه کسی مالی را به تصرف صغیر غیر ممیز ویا مجنون بدهد صغیر یا مجنون مسئول ناقص یا تلف شدن آن مال نخواهد بود .» 

     دراین ماده خسارت به وسیله خود محجور واقع شده است اگر خودش(صغیرغیرممیز یا مجنون) تلف کرد مسئول خسارت نیستند. 

       م1216ق.م. :«هرگاه صغیر یا مجنون یا غیر رشید باعث ضرر شود ضامن است.»  اگر خودش(صغیر ممیز وسفیه) تلف کرد مسئول خسارت هستند  

      م274 ق.م.:« اگر متعهد له، اهلیت قبض نداشته باشد تادیه در وجه او معتبرنخواهد بود.» دراین ماده تلف نزد محجور نوع دوم یعنی ممیز یا سفیه بوده که خود نقشی در تلف نداشته  وبه وسیله ی قوه قاهره بوده است . وهمچنین  معاملات در فروض زیر: 

     فرض اول ؛ مودع ومستودع اهلیت داشته باشند                                                                                                                                                                                                                   فرض دوم؛  مودع و مستودع اهلیت ندارد                                                                                                                                                                                                                                   فرض سوم ؛  مودع اهلیت داشته ،مستودع نداشته                                                                                                                                                                                                               فرض چهارم ؛ مودع اهلیت ندارد مستودع دارد 

    چنانچه عقد باطل باشد دعوی اصل مایضمن پیش می اید .                                  

     م1215ق.م.:«هرگاه کسی مالی را به تصرف صغیر غیر ممیز ویا مجنون بدهد صغیر یا مجنون مسئول ناقص یا تلف شدن آن مال نخواهد بود .»فرض مودع اهلیت دارد مستودع ندارد است بنابراین عقد باطل است وسوال این خواهد بود که مسئولیت با کیست ؟ جواب ؛ دو حالت دارد: 

      الف) اگر مستودع صغیر غیر ممیز یا مجنون باشد  مستودع مسئول جبران خسارت نمی باشد    

    ب) ومفهوم مخالف چنین است  اگر صغیر ممیز یا سفیه باشد جبران خسارت را برعهده دارد. در این قضیه  تفاوت وجود اراده است که در دسته ی اول یعنی صغیر غیر ممیز و مجنون وجود ندارد ولی در دسته ی دوم  یعنی صغیر ممیز(ممیز بودن برابر بالغ بودن است ) وسفیه وجود دارد . 

      در فروض اول وسوم که مودع اهلیت دارد  در یک حالت مستودع اهلیت دارد ودر حالت دوم مستودع اهلیت ندارد

     م610ق.م.:« درودیعه طرفین باید اهلیت داشته باشند واگر کسی مالی را از کس دیگر که برای معامله اهلیت ندارد  به عنوان ودیعه قبول کند باید آنرا به ولی او رد نماید واگر درید او ناقص یا تلف شود ضامن می شود.» این حالت دوم است مستودع اهلیت ندارد  وهمچنین است اگر مودع اهلیت نداشته باشد. 

     ودرفرض دوم که مودع ومستودع اهلیت ندارند                                                                                                                                                                                                                      1) اگرصغیر ممیزی مالی را به سفیه بدهد یا بالعکس ، مال هم تلف شود وظیفه جبران خسارت  به دلیل اینکه هر دو دارای اراده هستند وبر یکدیگر ارجحیت ندارند بر عهده ایشان است 

      2) اگر مال را صغیر غیر ممیز به مجنون یا بالعکس، مال هم تلف شود وظیفه جبران خسارت دارند زیرا هیچیک بر دیگر ارجحیت ندارند  

    بنابراین اگر محجورین نوع اول (غیرممیز یا مجنون) مال را به محجورین نوع دوم(ممیز یا سفیه) بدهد وبالعکس، و مال در دست محجورین نوع دوم یا محجورین نوع اول تلف بشود در هر دو صورت محجورین نوع دوم مسئول خسارتند زیرا محجورین نوع دوم ارجحیت بر نوع اول دارندو دارای اراده هستند

     10-مستندات ومستدلات اصل بودن ضمان نقل را بیان کنید:                                                                                                                                                                                               به استناد م684ق.م. « عقدضمان عبارت است از اینکه شخصی مالی را که بر ذمه  ی دیگری است برعهده بگیرد . متعهد را ضامن طرف دیگر را مضمون له وشخص ثالث را مضمون عنه یا مدیون اصلی نامند.» 

     همچنین به موجب  م698 ق.م.«بعد از اینکه ضمان به طور صحیح واقع شد ذمه ی مضمون عنه بری و ذمه ی ضامن به مضمون له مشغول می شود .» دراین ضمان ضامن جانشین مضمون عنه می شود و مضمون  عنه بری میگردد.                                                                                                                          م699ق.م.«تعلیق درضمان،مثل اینکه ضامن قیدکندکه اگرمدیون ندادمن ضامنم،باطل است ولی التزام به تادیه ممکن است معلق باشد.»  م292ق.م.: تبدیل تعهد در موارد ذیل حاصل می شود ؛ 

       1- وقتی که متعهدله به تبدیل تعهد اصلی، که تعهد جدیدی ،که قائم مقام آن می شود به سببی از اسباب تراضی نماید دراینصورت متعهد نسبت به تعهد اصلی بری می شود (تبدیل تعهد به اعتبار تبدیل دین )                                                                                                                                                                                        2-وقتی که شخص ثالثی با رضایت متعهد له، قبول کند که دین متعهد را ادا نماید (تبدیل تعهد به اعتبار تغییرمدیون) 

     3-  وقتی که متعهد له ،مافی الذمه ی متعهد را به کسی ،دیگر منتقل کند (تبدیل تعهد به اعتبارتبدیل داین)    

    بنابراین در قانون اساسی وفقه؛  در ضمانت، اصل نقل است نه ضم .

    11-دونوع از ماهیت عقد ضمان را نام ببرید: 

        آنچه در م684ق.م. موجب می شود ذمه مضمون عنه بری و ذمه  ضامن مشغول شود تبدیل تعهد به اعتبار موارد زیر است

    تبدیل تعهد به استناد م292ق.م.:  بر سه قسم زیر است که دو مورد آن مربوط به ماهیت ضمان نقل میباشد  ؛   

      1- تبدیل تعهد به اعتبار تبدیل مدیون:دراین تعریف مدیون عوض میشودمدیون الف به مدیون  ب تغییر می یابد( ضامن جای مضمون عنه می نشیند)                   

      2- تبدیل تعهد به اعتبار تبدیل دائن ( مافی الذمه ی مضمون عنه به ضامن منتقل می شود)

    12-در ضمان تضامنی اصل بر ضمان طولی است یاعرضی ؟  

     درضمان طولی ذمه ی مدیون اصلی  وضامن در طول یکدیگر است یعنی مضمون له  باید ابتدا به مدیون اصلی مراجعه کند چنانچه نداد به ضامن مراجعه می کند                                     

     م402ق.ت.«ضامن حق دارد ازمضمون له تقاضا نماید:(که بدوابه مدیون اصلی رجوع کرده ودر صورت عدم وصول طلب به او مراجعه کند) لکن باید قبلا بین طرفین ،خواه ضمن قرار داد مخصوص،خواه در خود ضمانتنامه این ترتیب مقرر شده باشد .» دراین ماده تصریح بر این موضوع نموده که اصل بر طولی بودن ضمانت است مگراینکه در قراردادی مخصوص و یا خود ضمانتنامه به عرضی بودن اشاره  شده باشد .

    13-تضمینات عقد قبلی در عقد ضمان باقی است یاخیر؟   

        برابر م293ق.م.«درتبدیل تعهد،تضمینات تعهدسابق به تعهدلاحق،تعلق نخواهدگرفت مگراینکه طرفین معامله آنراصراحتاشرط کرده باشند .»   

    14-  تاثیرات فوت ضامن یا فوت مضمون له در انواع ضمان را بیان کنید:               

     صور زیر در ضمان نقل در خصوص دین متصور میباشد ؛ 

    1- دین موجل است > ضمان ضامن حال است = ورثه ضامن پرداخت میکند ورد موعد موجل به مضمون عنه  رجوع میکند.   

     2- دین حال است> ضمان ضامن حال است = ورثه ضامن پرداخت میکند وبه مضمون عنه برای وصول طلبش مراجعه میکند.   

    3-دین موجل است>ضمان ضامن موجل است=ورثه ضامن پرداخت میکند ودرموعدموجل به مضمون عنه مراجعه میکند.

      4- دین حال است>ضمان ضامن موجل است =ورثه ضامن پرداخت می کند و همزمان به مدیون اصلی مراجعه میکند . 

      م405ق.ت.« فبل از رسیدن اجل دین اصلی ، ضامن ملزم به تادیه نیست ولواینکه به واسطه ورشکستگی یا فوت مدیون اصلی دین موجل او حال شده است .» 

       ودرمورد ضمان ضم ،چون ضامنها ضم بر یکدیگرند در صورت فوت ضامن به رغم اینکه دین او حال شده است نمی شود تا زمان اجل دین اصلی به او یا ورثه اش مراجعه نمود وقاعده اینکه اول باید به مضمون عنه مراجعه کند ودر صورت اینکه او پرداخت نکرد ضامن به شرط اینکه تاریخ دین رسیده باشد پرداخت خواهد نمود.

    15-موضوع عقود ضمان/عاریه/وکالت وودیعه چه مشخصاتی دارد؟ موضوع عقد ضمان چیست ؟

      موضوع عقد ضمان ،   دین است                                                                                                                                                                  تکلیف م684ق.م. :« عقد ضمان عبارتست از اینکه شخصی مالی را که بر ذمه ی شخص دیگری است ،برعهده می گیرد»  

     در عقد ضمان دین را ضمانت می کند واگر آن دین کلی بود از ذمه استفاده می کنیم وچنانچه از اموال عینی بود از کلمه ی عهده استفاده می نمائیم  وبنابراین عقد هم ضمانت نیست   .  

        علاوه بردیون با ثبات ازدینی که تزلزل دارند نیز می شود ضمانت نمود زیرا دین بایددرذمه ایجاد شود که عقود متزلزل قبلا ایجاد شده  است   تفاوتی ندارد از دینی ضمانت می شود که برذمه مضمون عنه ایجاد شده باشد چه حال باشد یا موجل .     

     برخی آن عقدرا کاملا صحیح وبعضی آنراباطل میدانند وعده ای هم معتقدنداگرسبب دین ایجادشده باشد میتوان آنرا ضمانت نمود . مثال؛عقد اجاره ای منعقد شده و مقرر گردیده مستاجر هر دو ماه یکبار اجاره بهاء را بپردازد ضامن هم پرداخت اجاره بهاء را ضمانت کرده است.درفقه ضمانت از دین آینده ای که سبب آن ایجاد شده باشد صحیح است  سبب این عقد هم عقد اجاره بوده است 

      موضوع عقد ودیعه  نگهداری مجانی مال است                                                                                                                                                                                                                  به موجب   م607 ق.م.:«ودیعه عقدی است که به موجب آن یک نفر مال خود را به دیگری می سپارد برای آنکه آنرا مجانا  نگاه داردم» 

     1-  امانت شرعی باشد؛در این امانت منشاء اذن ویا اجازه ی شرع است  مانند ید امانی ولی در اموال مولی علیه ودر این وضع بمحض اینکه  قالب طلب شود باید مسترد شود وبه مالکش برگردد .

    در این نوع امانت اگر مستودع ادعا کند که مال را مسترد نموده است کفایت نمی کند وبایدمستند وبه همراه دلیل اثبات شود 

       2- امانت قراردادی باشد ؛دراین وصف منشاء صرفا قرارداد است  واسترداد یا بعد از انقضاء مدت است ویا با تقاضای مالک .  در این نوع اگر مستودع ادعا کند که مال را مسترد نموده است پذیرفته می شود                                                                                                                                                       امانت قراردادی تقسیم میشود بر:                                                                                                                                                                                                                                                 1- قرار داد اصلی مثل ودیعه  که موضوع عقد نگهداری است                                                                                                                                                                                          2- قرار داد فرعی مثل  اجاره ،عاریه،انتفاع که همگی امانت  است لکن فرع قرار داد اصلی، بشمار می رود 

      موضوع عقد عاریه مالکیت منافع رایگان  است                                                                                                                                                                                                              در مالکیت منافع سه درجه داریم ؛ مالکیت مطلق منافع، حق انتفاع ، اباحه  ی انتفاع 

     به استناد م634 ق.م. :« عاریه عقدی است که به موجب آن احد طرفین به طرف دیگر اجازه می دهد که از عین مال او مجانا منتفع شود ،عاریه دهنده را معیر و عاریه گیرنده را مستعیر می نامند .» 

     به حکم م 656ق.م.{ وکالت عقدی است که به موجب آن یکی از طرفین ،طرف دیگر را برای انجام امری نایب خود می نماید .} درفقه چنین است «هی استنابه فی التصرف بالذات » یعنی نمایندگی یا تصرف در وکالت  بالذات است  .دربسیاری از نمایندگی ها تصرف بعمل می آید مثل عقد ودیعه که (هی بالتصرف  یا هی بالحفظ ) لیکن درعقد وکالت لازمه ی عقد تصرف است . درعقود دیگر مثل مساقات ،مضاربه، وامثالهم دارایی در تصرف  نماینده قرار می گیرد واین تصرف بالذات نیست بلکه ملازمه ی عقد است که تصرف وقوع پیدا می کند  وبه همین منظور در عقودی که تصرف مال بعمل می آید مانند مضاربه، ودیعه،عاریه و.... را از عقد وکالت خارج کرده است

    16-درعقد ضمان موضوع میتواند عین قرار بگیرد:   

     در عقد ضمان دین را ضمانت می کنند واگر آن دین کلی بود از ذمه استفاده می کنیم وچنانچه از اموال عینی بود از کلمه ی عهده استفاده می نمائیم  ،بنابراین  درعقد ضمانت سخن از عین نیست

      . م684ق.م. :« عقد ضمان عبارتست از اینکه شخصی مالی را که بر ذمه ی شخص دیگری است ،برعهده می گیرد» ضمان اعیان یا عین ها مصداق ماده ی684 ق.م. نمی باشدص4

    البته عقدضمانی که پرداخت آن از مال معین تعهد شده است ممکن است :مثال؛ضامن ضمانت مالی به مبلغ یکصدملیون تومان را از محل اتومبیلی که دویست ملیون تومان می ارزد می نماید.(ضمانت از مال معین). 

      این وصف از عقدضمان ترکیبی ازعقدضمان وعقدرهن است واگرمال معین تلف شود،عقدضمان منفسخ می شودزیراشرط ضمانت که مال معین بوده(شرط اصلی)ازبین رفته است وچنانچه شرط اصلی نبود وفرعی بود،طرف مضون له می تواند قرارداد را فسخ  یا به مال دیگری ازاو مراجعه نماید . البته تلف نباید به اراده ی ضامن واقع شده باشد.                                                         

    17-شرایط پرداخت طلب از طرف مضمون عنه به ضامن را توضیح دهید :       

      چنانچه مضمون عنه بعنوان شخص ثالث وبدون اطلاع ضامن،دین ضامن رابپردازدسپس ضامن هم مجددا دین خودراپرداخت کند.  ضامن  به دلیل استیفای ناروای مضمون له، حق مراجعه به اورا دارد.                                                                                                                                                                                                          دراین وصف اگر مضمون له معسر شده باشد ضامن میتواند به مضمون عنه یا همان شخص ثالث مراجعه کند زیراپرداخت بدهی ضامن بدون اطلاع وی صورت گرفته است(قاعده ی تسبیب)                                                                                                                                                                                                                         وبعبارت دیگرضامن که با اذن مضمون عنه ضمانت داشته می تواند به مضمون عنه که به عنوان ثالث پرداخت کرده رجوع نماید.

    18-مبنای حقوقی دین مضمون عنه به ضامن چیست؟:  

      مبنای حقوقی وجود دین مضمون عنه به ضامن به دلایل زیر است :                                                                                                                                                                             1-برخی گفته اند اذن مضمون عنه به ضامن متضمن قراردادی  است که ضامن میتواند به مضمون عنه مراجعه کند خواه پرداخت کرده باشد  یا پرداخت نکرده باشد که این عقیده با اصول حقوقی منطبق نیست.                                                                                                                                                                    2- بعضی گفته اند مضمون عنه وکالت می دهد به ضامن که دین را پرداخت کند .این نظریه صحیح نیست زیرا:  

     اولا؛ در وکالت وثائق باقی می ماند ولی درضمان باقی نمی ماند ازبابت نمایندگی.،چون دین اصلی باقی است    

      ثانیا؛ بموجب قانون مدنی مضمون عنه بری می شود ولی در وکالت بری نمی شود. 

     ثالثا؛مضمون له درعقدضمان فقط حق مراجعه به ضامن راداردولی دروکالت حق مراجعه به هردو رادارد(هم وکیل وهم موکل)   

      3-عده ای گفته اند ضمانت انتقال دین است وضامن قائم مقام مضمون عنه می باشد،ضامن در جایگاه قائم مقامی ،برای رجوع نیاز به اذن ندارد ،درصورتی که قانونگذار اخذ اذن را در عقدضمان لازم دانسته است .                                                                                                                                                              دکتر کاتوزیان مدعی است که پذیرفته شده این است ؛انعقادعقدضمان یا اذن سبب وجود دین است.  

    نکته : مبنای حقوقی دین مضمن عنه به ضامن اذنی است که خودش داده (سبب) وبعداز پرداخت (مسبب) ثابت می شود. 

      استیفاء : یعنی ضامن از باب ضمان قهری حق مراجعه دارد ،ضامن پرداخت کرده واین پرداخت متضمن خسارت بوده واز باب این خسارت حق مراجعه به مضمون عنه را دارد . این ادعا صحیح نیست زیرا پرداخت باید از باب اذن باشد اگر خسارت پرداخت بموجب اذن باشد صحیح است درغیر اینصورت وبه دلیل صرف خسارت حق رجوع به وجود نمی آید .

    19-ترامی وتسلسل درعقد ضمان صحیح است یاخیر؟                                                                                                                                                                                    ترامی وتسلسل درعقد ضمان مانند اینکه شخص الف مضمون عنه است وب ازمضمون عنه ضمانت کرده است  سپس پ از ب ضمانت میکند

    در اینصورت دوتا مضمون عنه داریم( شخص الف و شخص ب) و دو ضامن داریم(  شخص ب و شخص پ) به همین ترتیب ممکن است افزایش یابد به عبارت دیگر به ازای هر مضمون عنه یک ضامن وجود دارد به این وصف ترامی یا تسلسل می گویند.  برائت هریک از ضامنین تغییری در دیگران  به وجود نمی آورد(ضمانت نقل) اگر هرکدام از مضمون عنه ها بری شوند ضامن او وایادی بعد ،همه بری می شوند ولی ایادی قبلی به قوت خود باقی هستند که البته اگر مضمون عنه اصلی درخصوص اصل دین بری شد  همه ی ایادی بعد او برائت خواهند داشت .

    20-دور در عقد ضمان صحیح است یاخیر؟  

     در این ضمانت  ب از الف ضمانت کرده و سپس الف از ب ضمانت می نماید که البته صحیح نیست و فقط یک استفاده ی عملی دارد چنانچه شخص الف نیازمند اخذ وام باشد و به دلیل اینکه ذمه اش از وام دیگری مشغول است نمی تواند  وام بگیرد  دراینصورت شخص ب در مورد وام دوم ضمانت میکند وبا این وضع ذمه الف بری و ذمه ی ب مشغول می شود  شخص الف متعهد شده  در اولین وضعیت، ذمه ی ب را از اشغال بیرون آورد به همین منظور به محض اینکه نسبت به وام اول ذمه اش آزاد شد اقدام به ضمانت ب در وام دوم می نماید بنابراین ذمه ی ب آزاد و ذمه الف مشغول می شود چنین ضمانتی را دور نامند. مانند برات سازشی که سندی است برای کسب اعتبار  با این توصیف الف  صادر کننده ی، ب دارنده ی برات (فروشنده ی جنس )  وج برات گیر یا قبولی دهنده هستند الف با ج هماهنگ می کند  که برات را قبولی بدهد به شرط اینکه الف قبل از موعد برات وجه آنرا به دارنده ی برات پرداخت نماید  و موضوع پرداخت برات گیر منتفی شود .

    21-وکالت عقد است یاایقاع؟                 

      وکالت عقد است یعنی دو طرف دارد لکن در فقه آنرا ایقاع میدانند زیرا صرف اینکه موکل طرف را بعنوان وکیل اعلام کند موضوع تمام است  درعقد وکالت توالی ایجاب وقبول لازم نیست لکن ایجاد عقد پس از قبول وکیل است

     م681ق.م.{بعدازاینکه  وکیل استعفاداد(مادام که معلوم است موکل به اذن خودباقی است)میتواند درآنچه وکالت داشته اقدام کند.}

    22-وکالت ظاهری چیست ماده ی 680ق.م.؟  

       مقدمه اول اینکه وکالت عقد است پس نیاز دارد به ایجاب و قبول. 

      مقدمه دوم اینکه وکالت امری است جایز یعنی هم وکیل می‌تواند استعفا دهد هم موکل می‌تواند وکیل را عزل کند 

     مقدمه سوم که خود قانون مدنی ذکر کرده با فوت وکیل یا موکل یا استعفا وکیل و عزل موکل وکالت زائل و مرتفع است و از بین می‌رود. 

     با وجود آن، دو ماده در قانون مدنی داریم که مفادش با اصولی که از وکالت استنباط می‌کنیم منافات دارد. 

      یکی ماده 680 است: «تمام اموری که وکیل قبل از رسیدن خبر عزل به او در حدود وکالت خود بنماید نسبت به موکل نافذ است»

    دیگری ماده 681: «بعد از اینکه وکیل استعفا داد مادامی که معلوم است موکل به اذن خود باقی است می‌تواند در آنچه وکالت داشته اقدام کند.» 

      اگر ما در بحث خود به این نتیجه برسیم که اینها را با قواعد وکالت و قوانین عمومی قراردادها تطبیق بدهیم این وکالت واقعی و دائمی است

     اما اگر به این نتیجه رسیدیم که استثنا است باید آن را وکالت ظاهری تلقی کنیم  

     وکالتی که در واقع وکالت نیست ولی قانون مدنی به دلایلی وکیل را مجاز شناخته به کار خود ادامه دهد.

    23- درعقد وکالت علم اجمالی لازم است یا علم تفصیلی ؟

     علم بر مورد وکالت ، علم اجمالی است

    24- وکیل حق حبس دارد یاخیر؟  

     عده ای می گویند  ازحق العمکاری وحدت ملاک بگیرید  چون مقررات عقد وکالت   درحق العمکاری جانمی شود پس وکیل هم حق حبس دارد 

     م377ق.م.{ هریک از بایع ومشتری حق دارد از تسلیم مبیع یا ثمن خودداری کند تا طرف دیگر حاضر به تسلیم شود مگر اینکه مبیع یا ثمن موجل باشد  دراین صورت هرکدام از مبیع یا ثمن که حال باشد باید تسلیم شود }  

       م677ق.م.{ اگر در وکالت مجانی یا با اجرت بودن آن تصریح نشده باشد محمول بر این است که با اجرت باشد .}

     -عقدوکالت از عقود غیر معوض است با شرط عوض  یعنی به گونه ای معوض است به همین خاطر حق حبس دارد  

     عده ای از حقوقدانان که به غیر معوض بودن عقد وکالت قائلندحق حبس متعلق  عقد وکالت نمی دانند        

       و بعضی از حقوقدانان حق حبس را درعقد وکالت امر استثنایی دانسته اند . 

      بنابراین  هرجا قانونگذار تصریح کرده حق حبس وجود دارد ودر غیر نص حق حبس وجود ندارد  

    25- موارد انحلال عقد وکالت را نام ببرید : 

      انحلال عقد وکالت : به دو صورت واقع می گردد ؛  

      الف) توسیخ از جانب موکل با عنوان عزل / وفسخ از جانب وکیل با عنوان استعفا     

     ب) انفساخ که به فوت یکی از طرفین عقد بوجود می اید .    

       فسخ جزء موارد ارادی عقد وکالت است  وانفساخ جزء موارد قهر است مثلا شرط شود که اگر مورد وکالت ظرف سه روز انجام نشد وکالت منفسخ میگردد وامثالهم.

    26- آیا وکیل در صورت سکوت در قرار داد حق توکیل به غیر دارد یا خیر؟    

     اگر در قرار داد وکالت چیزی در خصوص حق توکیل وکیل آورده نشده باشد ،اصل بر عدم حق توکیل است ،حق توکیل به دو شکل از متن قرارداد وکالت به  دست می اید  

      حالت اول صراحت موضوع و  

     حالت دوم بطور ضمنی . 

     م672 ق.م.{وکیل درامری نمی تواند برای آن امر،به دیگری  وکالت دهد مگر اینکه صریحا یا به دلالت قرائن ،وکیل در توکیل باشد ، یعنی از مفاد عقد وکالت به دست می اید که حق توکیل دارد که مورد وکالت از عهده ی یک نفر خارج باشد مثل اینکه وکیل چندین مورد وکالت در شهرهای مختلف را به وکیل وکالت داده یا اعمال وکالت در شان وکیل نباشد وباید  وکیل بگیرد .}

    27- تفاوت اندراج شرط وکالت بلاعزل به صورت شرط نتیجه وشرط فعل را بیان کنید : 

      م679ق.م.{موکل می تواند هر وقت به خواهد وکیل را عزل کند مگر اینکه وکالت وکیل با عدم عزل در ضمن عقد لازمی شرط شده باشد .}  

     چنانچه عقد وکالت را در ضمن عقد لازمی شرط (فعل یا نتیجه) بنمائیم  کسب لزوم در شرط نتیجه حاصل  میگرددودر شرط فعل خیر. 

      مثال اول  : درعقد بیع، ماشین را به طرف مقابل می فروشد به شرط آنکه وکیل فروشنده باشد.که در این وصف شرط نتیجه واقع شده است. یعنی به محض انعقاد عقد بیع عقد وکالت هم منعقد شده است وعقد وکالت از عقد بیع کسب لزوم کرده است.  فلذا عقد وکالت علیرغم اینکه جایز است یکطرفه قابل فسخ نمی باشد 

     مثال دوم ؛در عقد بیع، ماشین را به طرف مقابل می فروشد به شرط انکه تعهد کند وکیل فروشنده شود. دراین وضعیت شرط فعل واقع است لکن عقد وکالت هم زمان با عقد بیع تحقق نمی یابد ولازمست عقد وکالت دیگر ی انعقاد یابد بنابراین عقد وکالت کسب لزوم نمی نماید زیرا مجزا وجایز باقی می ماند.                                                                                                                                                                 بنابراین هرگاه بخواهیم عقد وکالت، کسب لزوم کند لازم است ضمن عقد لازمی ایجاد گرددویا ضمن شرط نتیجه، مانند عقد بیع ماشین که  عقد وکالت  ضمن آن تحقق می یابد در این وصف هیچیک از وکیل و موکل مستقلا نمی توانند عقد وکالت را برهم بزنند./ همیشه موفق باشید

     

     

     

     

     

     

     

     

     

     

     

     

     

     

     

     

     

     

     

     

    ص7

     


    این مطلب تا کنون 6 بار بازدید شده است.
    منبع
    برچسب ها : وکالت ,ضامن ,مضمون ,وکیل ,اینکه ,ضمان ,تبدیل تعهد ,ضمان ضامن ,مدیون اصلی ,مورد وکالت ,صغیر ممیز ,ضامن پرداخت میکند ,مستودع اهلیت ندارد ,دارای اراده هستند ,وکالت داشته اقدام ,
    مطالب مهم پایان ترم مدنی 7

تبلیغات


    محل نمایش تبلیغات شما

پربازدیدترین مطالب

آمار

تبلیغات

محل نمایش تبلیغات شما

تبلیغات

محل نمایش تبلیغات شما

آخرین کلمات جستجو شده